Spacer ul. Piotrkowską jest obowiązkową łódzką atrakcją. Jest to miejsce szczególne, zmieniające swe funkcje w zależności od okresu historycznego. Od momentu powstania Łodzi przemysłowej i zmiany nazewnictwa w 1823 r. z „traktu” na „ulice ” Piotrkowska pełniła zawsze swoiste centrum miasta. To właśnie wzdłuż niej powstawały pierwsze warsztaty tkackie, manufaktury, fabryki, a wreszcie kamienice i rezydencje. Tu powstawały też sklepy czyniąc Piotrkowską najdłuższą ulicą handlową Europy. Początkowo, jeszcze jako trakt piotrkowski pełniła ona głównie funkcję komunikacyjne, do 1945 r. było to zaś miejsce handlowo – biznesowe.
W czasach PRL po przejęciu przez państwo prywatnych firm ulica straciła swój charakter związany z załatwianiem różnorodnych handlowo – finansowych interesów. Pozostała jednak wizytówką miasta, zastrzegając sobie funkcje typowo handlowe, ale już tylko na gruncie detalicznym. Była więc praktycznie jedynym miejscem w momentach kryzysowych, gdzie można było kupić buty, spodnie lub koszule.
Po 1989 r. zdecydowano o stworzeniu z części ulicy na odcinku od pl. Wolności do ul. Mickiewicza deptaka z ograniczonym ruchem ulicznym (prawo wjazdu mają tylko taksówki, dostawcy oraz lokatorzy).
Przez pierwsze piętnaście lat ulica rozwijała się intensywnie. Odnowiono większość kamienic, z czego część to prawdziwe pałace. Powstało tu mnóstwo ciekawych restauracji, kawiarni oraz herbaciarni wystawiających latem tętniące życiem tzw. ogródki, gdzie wieczorem, na świeżym powietrzu można napić się piwa oraz coś przekąsić.
Kolejną atrakcją było spontaniczne utworzenie sieci riksz, dzięki którym można w miarę szybko przejechać odcinek deptaka. Prawdziwym jednak hitem było postawienie pierwszego pomniku z serii Galeria Wielkich Łodzian. Ławeczka Tuwima, autorstwa Wojciecha Gryniewicza (ustawiona w 1999 r.) została szybko zaakceptowana przez mieszkańców oraz przyjezdnych, tak że w krótkim czasie stała się znakiem rozpoznawczym nowoczesnej Łodzi. Kolejnymi pomnikami umieszczonymi na deptaku były Fortepian Rubinsteina, Kufer Reymonta, Twórcy Łodzi Przemysłowej, Fotel Jaracza, Pomnik Lampiarza.
Ostatnim pomnikiem jaki stanął na Piotrkowskiej (pod numerem 87) jest jednak postać z ... innej bajki, a mianowicie Miś Uszatek, wskazujący ręką na Centrum Informacji Turystycznej.
Jak już wspomniałem, Piotrkowska z biegiem lat zmieniała swe funkcje. Dzisiaj powoli traci swój handlowy charakter. Po wybudowaniu wielkich centrów handlowych, staje się bardziej miejscem reprezentacyjnym, z dużą ilością pubów, klubów i restauracji. Organizowane są tu także różnego rodzaju imprezy takie jak Bieg Ulicą Piotrkowską (kwiecień) Dni Łodzi (maj), otwarcia różnego rodzaju festiwali oraz Wielko – Piątkowa ekumeniczna droga krzyżowa. Warto więc tam zajrzeć, a nuż dzieje się coś ciekawego...
Listę ważniejszych miejsc na ulicy Piotrkowskiej można obejrzeć wraz z opisami na stronie
Portalu Turystyczno – Krajoznawczym Województwa Łódzkiego