Ten niewielki budynek, stojący tuż przy Dworcu Fabrycznym, posiada ciekawą historię powstania oraz bogate i barwne wykończenie. Cerkiew ta zbudowana została w 1884 r., a w komitecie budowy obecni byli najwięksi łódzcy fabrykanci: Karol Scheibler, Julisz Heinzel, Izrael Poznański, Ludwik Meyer. Impulsem do jej powstania był nieudany zamach na cara Aleksandra II, przeprowadzony w kwietniu 1879 r. Cudowne ocalenie imperatora umożliwiło budowę cerkwi oraz rozluźnilo wciąż nieco napiętą atmosferę polityczną utrzymującą się od powstania styczniowego. Przemysłowcy liczyli także na przeniesienie stolicy Guberni z Piotrkowa do Łodzi, jak pokazała jednak historia okazało się to być daremnym marzeniem.
Można więc powiedzieć, że wzniesienie cerkwi miało charakter bardziej polityczny niż religijny. Dodatkowo istotne było wybudowanie jej blisko dworca. Miało to sprawiać, że podróżni wysiadający z pociagów wiedzieli, kto sprawuje władzę w mieście. Dla przyjeżdzających tu rosyjskich urzędników i żołnierzy cerkiew była informacją, iż mimo długiej podróży nadal są w „swoim” kraju.
Sama świątynia została zaprojektowana w stylu neobizantyjskim przez architekta miejskiego Hilarego Majewskiego.
